Er hebben mensen mijn blog ontdekt die eigenlijk niets van mijn blog zouden mogen weten. Vandaar dat ze beide weg zijn. Ik vind het jammer maar het is vooral heel dom van mij te denken dat ze hun weg naar hier nooit zouden vinden. Ik kan hier niet meer schrijven nu dat ik weet dat ze dit ook lezen. Dom dom dom maar c’est la vie.

Ik hoop ooit nog ergens een nieuw plekje te vinden maar voorlopig hoort u even niets van mij.

Mijn excuses dat ik weeral weg ben! Dat jullie nog niet gek zijn geworden van mij, vind ik zeer straf.

Het gaat jullie goed.